God bless atenistas

God bless atenistas

Από την πρόσφατη δράση της ομάδας σε έναν ξεχασμένο πεζόδρομο, την οδό Δηλιάδος, στο ύψος του μετρό Συγγρού-Φιξ. Ο μικροσκοπικός αυτός δρόμος ύστερα από δέκα ώρες ακατάπαυστης, δημιουργικής δουλειάς. Τι να πει κανείς: ως Αθηναίοι απλά τους ευχαριστούμε. Διαβάστε περισσότερα … Συνέχεια

ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ: ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ.

Image

Έχω να το λέω: ο χώρος στάθμευσης στον σταθμό «Συγγρού – Φιξ» είναι μία από τις καλύτερες περιπτώσεις σε όλη την Αθήνα. Πολύ βολικός και, κυρίως, πολύ οικονομικός, αν συνεχίσεις το «ταξίδι» σου με το μετρό. Επιστρέφοντας, με την επίδειξη του ακυρωμένου εισιτηρίου η χρέωση «πέφτει» χαμηλά: χθες άφησα το αυτοκίνητο μου για 4-5 ώρες και πλήρωσα 4,5 ευρώ.

Φυσικά, κάτι, συνήθως πρέπει να πηγαίνει στραβά. Εδώ, αυτό το «κάτι» είναι η (εντελώς άβολη) χωροθέτηση του ταμείου που πληρώνεις. Βρίσκεται στο ισόγειο, πάνω δηλαδή από την στάθμη των εκδοτηρίων του μετρό και για να το βρεις χρειάζεσαι μια καλούτσικη πυξίδα: περνάς τεράστιους διαδρόμους, αφήνεις πίσω σου μεγάλες, απαστράπτουσες αίθουσες, ανεβαίνεις κυλιόμενες, ξαναανεβαίνεις κυλιόμενες, και κάποια στιγμή το βρίσκεις. Αφου πληρώσεις παίρνεις τον ανελκυστήρα για να ξανακατέβεις ή σε περίπτωση που έχει χαλάσει (όπως χθες) ξανά τον ίδιο λαβύρινθο μέχρι να φτάσεις στο αυτοκίνητό σου. Και αναρωτιέσαι: δεν υπήρχε κάποιος λιγότερο εξουθενωτικός τρόπος για να γίνει η δουλειά;

ΕΡΜΟΥ ΚΑΙ ΑΙΟΛΟΥ ΓΩΝΙΑ.

ImageImageImage

Oι εργασίες στο κλειστό, εδώ και μήνες, κατάστημα στη γωνία Ερμού και Αιόλου μου είχαν κινήσει εδώ και αρκετές εβδομάδες την προσοχή για ευνόητους λόγους: ένας κλειστός, βρώμικος, εξωτερικά, χώρος θα αποκτούσε ξανά ζωή και μάλιστα σε ένα τόσο εμπορικό σημείο. Καθώς ο χρόνος προχωρούσε και προσπαθούσα να καταλάβω τι πρόκειται να στεγάσει πρόσεξα το μωσαϊκό που τοποθετούσαν οι εργάτες σε έναν κεντρικό διάδρομο του καταστήματος. Εκεί κατάλαβα ότι δεν θα έχουμε «μια από τα ίδια», κάτι άλλο συμβαίνει εδώ.

Όντως. Χθες που βρέθηκα στην περιοχή ο «Μeliartos» ήταν ανοιχτός. Παρασυρμένος από την «μόδα» της εποχής νόμιζα ότι είχα μπροστά μου έναν ακόμα φούρνο, απλώς με ένα πιο προσεγμένο «περιτύλιγμα», δηλαδή ντιζάιν. Όπως αποδείχθηκε πολύ γρήγορα είχα κάνει λάθος. Οι (ευεγενέστατοι) υπάλληλοι μου εξήγησαν ότι ο «Meliartos» φιλοδοξεί να γίνει ένας κόμβος ελληνικών γεύσεων στο κέντρο της Αθήνας: δικίμασα εξαιρετικά πιτάκια από την περιοχή της Φθιώτιδας, ένα φανταστικό ρυζόγαλο,  ελληνικό καφέ, βρήκα μικρές ελληνικές ετικέτες μπύρας, κι άλλα πολλά. Σύντομα θα διαμορφωθεί ένα παραδοσιακό γαλακτοπωλείο ενώ το κατάστημα θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία από τον Σεπτέμβριο. Αρχιτεκτονικά, ο χώρος «φυσάει» και σύντομα θα ανοίξει και η αίθουσα στο πατάρι. Μακάρι να «πιάσει».

ΤΡΥΠΩΣΑΜΕ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ!

Image

Με γρήγορους ρυθμούς εξελίσσονται οι εργασίες στο ισόγειο του παλιού ξενοδοχείου «Εμπορικόν» στην οδό Αιόλου, απέναντι από τον ναό της Αγίας Ειρήνης. Οι δύο χώροι, εκατέρωθεν της ξύλινης πόρτας που οδηγεί στην υποδοχή του ξενοδοχείου βρίσκονται σε προχωρημένο κατασκευαστικό στάδιο προκειμένου να «προλάβουν» το καλοκαίρι. Ο χώρος που καταφέραμε να φωτογραφήσουμε στα κλεφτά είναι προφανώς αυτός του μπαρ ενώ αριστερά της εισόδου διαμορφώνεται το εστιατόριο. Εργασίες εκτελούνται και στους ορόφους όπου θα λειτουργήσε αργότερα ξενοδοχειακή μονάδα πέντε αστέρων, αφού θα στεγάσει 12 δωμάτια πολυτελείας.

Το «Εμπορικόν» χτίστηκε στο γύρισμα του περασμένου αιώνα σε μια εποχή μετάβασης της Αθήνας από τον ύστερο νεοκλασικισμό σε πιο σύνθετες φόρμες. Και σε χρόνια που η οδός Αιόλου ήταν από τους καλούς εμπορικούς δρόμους. Στο ισόγειό του στεγάζονταν εμπορικά καταστήματα, ενώ στους τρεις ορόφους αναπτύσσονταν τα δεκαεννέα δωμάτια του ξενοδοχείου. Η κεντρική είσοδος οδηγούσε από τον δρόμο μέσω μιας μαρμάρινης κλίμακας στην υποδοχή του ξενοδοχείου και από εκεί ξεκινούσε η ξύλινη κλίμακα για τους ορόφους. Στην πρόσοψη της οδού Αιόλου τον τόνο πολυτέλειας έδιναν οι γύψινες άνθινες γιρλάντες, οι γυναικείες μορφές σε στυλ Αρ Νουβό, τα μαρμάρινα φουρούσια, τα σφυρήλατα κιγκλιδώματα αλλά και οι τέσσερις πήλινοι Ατλαντες, που υποβάσταζαν τον εξώστη του δευτέρου ορόφου και των οποίων η τύχη αγνοείται μέχρι σήμερα. Με το πέρασμα του χρόνου το κτίριο «γέρασε» άσχημα. Με εξαίρεση τους τέσσερις Ατλαντες, πρόθεση των επενδυτών είναι η νέα εποχή του «Εμπορικόν» να θυμίζει όσο πιο πολύ την εικόνα που είχαν αντικρίσει οι Αθηναίοι του 1900.

ΠΑΓΚΡΑΤΙ UPDATE: ΟΤΑΝ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΑΝΟΙΓΕΙ.

Σάββατο πρωί, μία κυρία κοντοστέκεται στη βιτρίνα του νέου βιβλιοπωλείου που μετράει λίγες ώρες ζωής. Σπρώχνει την πόρτα με ελαφριά ανυπομονησία και καλημερίζει θερμά την υπάλληλο. «Καλή αρχή! Δεν ξέρετε πόσο χαιρόμαστε που ανοίξατε. Περνούσα, είχα καταλάβει ότι κάτι ωραίο … Συνέχεια

ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΕΡΜΟΥ: ΤΑΙΝΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ.

Το κτίριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στον πεζόδρομο της οδού Ερμού, στο ύψος του Θησείου και πολύ κοντά στην περίφραξη του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμεικού, είναι ένα από τα πιο όμορφα της περιοχής. Ο μικρός θερινός κινηματογράφος στον κήπο του … Συνέχεια

DOLCE VITA ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ.

Ένα νέο, ωραίο, «ιταλίζον» καφέ ετοιμάζεται να ανοίξει, ανάμεσα στο Ακροπόλ και την Πανεπιστημιακή Λέσχη. Φαίνεται πολιτισμένο και καλοφτιαγμένο, άλλη μια «μαύρη τρύπα» του αθηναϊκού κέντρου ετοιμάζεται να ξαναγεμίσει με ζωή. Το ξέρω, είναι σαν να σας βλέπω: πάλι καφέ; … Συνέχεια

Στην Καλλιθεα, κατω απο τους γερανους.

Κάθε φορά που κατεβαίνω την λεωφόρο Συγγρού στρίβω ασυναίσθητα το κεφάλι μου δεξιά στο ύψος του παλιού Ιππόδρομου . Θέλω να δω πόσο προχώρησαν τα έργα του Ιδρυματος Νιάρχου για το συγκρότημα της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από … Συνέχεια

H δικη μου Αθηνα, το δικο μας παθος.

Tο όνομά μου είναι Δημήτρης Ρηγόπουλος και είμαι δημοσιογράφος. Φέτος συμπληρώνω 20 χρόνια στην εφημερίδα Καθημερινή και όλα αυτά τα χρόνια είχα την ανέλπιστη ευκαιρία να αφιερώσω σημαντικό τμήμα της επαγγελματικής μου δραστηριότητας σε ένα μεγάλο μου πάθος, στην πόλη … Συνέχεια